Serwis studencki

Serwis studencki -

Ruchy studenckie przeciw wojnie w Wietnamie

Ruchy kontestacyjne w USA związane z wojną w Wietnamie rozpoczęły się w II poł. lat 60. XX w. Swoje apogeum osiągnęły w 1968 r. Były one częścią ogólnoświatowej fali protestów, która wybuchła przede wszystkim w środowisku młodzieży akademickiej. Walczono nie tylko o pokój i zaprzestanie walk na Dalekim Wschodzie, ale także o emancypację kobiet oraz czarnej amerykańskiej ludności. Studentów fascynowały wówczas lewicowe ideologie.

Symbolem hippisowskiego, studenckiego i antywojennego ruchu w USA stała się, przejęta w latach 60. XX w. od Brytyjczyków, pacyfka.

Punktem szczytowym zaangażowania się Stanów Zjednoczonych w wojnę w Wietnamie był rok 1968. Mimo półmilionowej armii Amerykanie nie mogli pokonać żołnierzy Wietnamu Północnego i partyzantów Wietkongu. Po zastosowaniu w styczniu zakończonej niepowodzeniem ofensywy Tết wzrosły ruchy antywojenne. Demonstracje te miały swój początek w protestach ze strony studentów i wykładowców w 1965 r. (tak zwane teach-ins), których celem było zaprzestanie bombardowań Wietnamu Północnego. 21 października 1967 r. amerykańscy studenci przeprowadzili tzw. Marsz na Pentagon. Tę akcję przeciwko wojnie w Wietnamie zorganizowała Narodowa Mobilizacja w Celu Zakończenia Wojny w Wietnamie wraz z Youth International Party („Yippies”).

Młodzi ludzie publicznie palili karty powołania do wojska, odmawiali stawiania się w jednostkach wojskowych oraz przybierali inne formy biernego oporu. Powszechne były także ucieczki do Kanady, aby uniknąć poboru do wojska. Wszystko to spowodowało, iż już po ofensywie Tết prezydent Lyndon Johnson podjął kuluarową decyzję o stopniowym wycofaniu się z Wietnamu oraz rozpoczęciu rokowań pokojowych z Hanoi. Niestety do ostatecznego wycofania wojsk amerykańskich doszło po pięciu latach.

Najważniejszą rolę w protestach przeciwko walkom w Wietnamie oraz na rzecz społeczeństwa obywatelskiego odegrali studenci, a także zrzeszeni w różnych ugrupowaniach działacze tzw. Nowej Lewicy. Główną organizacją studenckiego ruchu pacyfistycznego była ta założona w 1960 r. i działająca pod nazwą Studenci dla Demokratycznego Społeczeństwa (z ang. Students for a Democratic Society – SDS). Odrzucała ona marksizm i system oparty na realnym socjalizmie, a propagowała „rewolucję” klasy średniej. Gdy zaostrzyła się sytuacja społeczna w USA, do czego przyczyniła się przedłużająca się wojna w Wietnamie, SDS uległa jeszcze większej radykalizacji. W 1968 r. Studenci dla Demokratycznego Społeczeństwa ogłosili się organizacją rewolucyjną. Początkowo studencka rewolta objęła okupację pięciu najważniejszych budynków uniwersyteckich w nowojorskim Uniwersytecie Columbia. Następnie doszło do bitwy w akademickiej dzielnicy Morningside Heights. Nowojorska policja szybko stłumiła te zamieszki. Latem 1969 r. podczas zjazdu członków SDS w Chicago większość z nich wystąpiła z szeregów tej organizacji i założyła nową, bardziej radykalną, lewicową oraz działającą w podziemiu organizację „Weatherman”. Warto podkreślić, iż wielu ze studentów działających w ramach SDS oraz innych organizacji należało do ruchu hippisowskiego.

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Wszystkie wymagane pola zostały oznaczone *

*